Witamina B1: ile dziennie i jak długo można brać tiaminę?

Ile witaminy B1 dziennie? Dorosła kobieta potrzebuje 1,1 mg tiaminy na dobę, a dorosły mężczyzna 1,3 mg; w ciąży zalecane spożycie rośnie do 1,4 mg, a podczas karmienia piersią do 1,5 mg [1]. Dzieci potrzebują od 0,5 do 0,9 mg, a nastolatki od 1,0 do 1,2 mg dziennie [1]. Dorośli w wieku 19–64 lat zjadali w Polsce w latach 2017–2020 średnio około 1,3 mg tiaminy dziennie [1]. Jak długo można brać tiaminę, zależy od porcji: suplement z ilością bliską zapotrzebowaniu ma sens po ocenie diety i policzeniu tiaminy ze wszystkich przyjmowanych preparatów, a wysokie porcje, na przykład 100 mg, i czas ich stosowania ustala się z lekarzem.

Porcja w suplemencie to inna liczba niż zapotrzebowanie. W omawianych przykładach ze sklepu kompleks witamin z grupy B ma 1,1 mg tiaminy w kapsułce, czyli tyle, ile wynosi zalecane spożycie kobiety, a preparat z samą tiaminą 100 mg w tabletce, czyli około 77 do 91 razy więcej niż zalecane spożycie dorosłego. Te 100 mg to maksymalna zawartość tiaminy w dziennej porcji suplementu dla dorosłych wskazana przez Zespół do spraw Suplementów Diety przy Głównym Inspektorze Sanitarnym (GIS), a nie zalecana dawka [2]. Brak górnego bezpiecznego poziomu spożycia (UL) wynika z braku danych o skutkach dużych dawek, a nie z dowodu, że duża dawka daje więcej korzyści [3]. Preparaty z tiaminą, pojedyncze i w kompleksach, znajdziesz w kategorii witamina B.

Aktualizacja 6.11.2026: dodaliśmy rozdział o tym, na co pomaga witamina B1 (dopuszczone w UE oświadczenia zdrowotne), tabelę porcji tiaminy w suplementach, opis benfotiaminy i różnicy między lekiem a suplementem, dane o operacjach bariatrycznych i alkoholu oraz trzy pytania w FAQ.

Spis treści

1. Ile witaminy B1 dziennie: normy dla każdej grupy

Polskie normy podają dwie wartości. EAR (średnie zapotrzebowanie) pokrywa potrzeby połowy zdrowych osób w grupie, a RDA (zalecane spożycie) prawie wszystkich; to RDA warto porównywać ze swoją dietą [1]. Normy z 2024 r. utrzymały wartości z 2020 r., bo nie pojawiły się nowe dane o spożyciu i stanie odżywienia Polaków [1].

Na telefonie przesuń tabelę w bok, aby zobaczyć wszystkie kolumny.

Dla niemowląt Normy podają tylko wystarczające spożycie (AI), przyjęte za ekspertami EFSA i Polskim Towarzystwem Gastroenterologii, Hepatologii i Żywienia Dzieci [1]. Normy dla mężczyzn i kobiet są takie same w każdym wieku od 19 lat, także po 75. roku życia [1].

Europejski urząd EFSA liczy zapotrzebowanie inaczej, w przeliczeniu na energię z diety: 0,1 mg tiaminy na każdy megadżul, czyli 0,4 mg na 1000 kcal [3]. Przy diecie 2500 kcal daje to 1 mg dziennie, więc obie metody prowadzą do podobnych liczb. Z tego samego powodu osoby bardzo aktywne fizycznie potrzebują więcej tiaminy, proporcjonalnie do wydatku energii [1]. Osoby w wieku 19–64 lat spożywały w Polsce w latach 2017–2020 średnio 1,3 mg tiaminy dziennie, czyli w okolicach zalecanej ilości [1].

2. Na co pomaga witamina B1

Witamina B1, czyli tiamina, jest rozpuszczalna w wodzie i organizm nie gromadzi jej w dużych ilościach, dlatego potrzebuje jej codziennie z jedzenia [1] [3]. W komórkach działa jako kofaktor enzymów przemiany węglowodanów i aminokwasów, a według Norm jest niezbędna do pracy ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego [1].

W Unii Europejskiej dla żywności, która jest co najmniej źródłem tiaminy, dopuszczono cztery oświadczenia zdrowotne [4]:

• Tiamina przyczynia się do utrzymania prawidłowego metabolizmu energetycznego.
• Tiamina pomaga w prawidłowym funkcjonowaniu układu nerwowego.
• Tiamina pomaga w utrzymaniu prawidłowych funkcji psychologicznych.
• Tiamina pomaga w prawidłowym funkcjonowaniu serca.

Te oświadczenia opisują rolę tiaminy w organizmie, gdy jej podaż jest wystarczająca. Nie oznaczają, że suplement leczy choroby serca, nerwów czy zmęczenie, ani że porcja większa niż zapotrzebowanie działa mocniej. Jeśli masz objawy, które łączysz z niedoborem (opisujemy je w sekcji 6), ich przyczynę ustala lekarz.

3. Ile tiaminy w suplemencie: 1 mg, 25 mg czy 100 mg

Na półkach są preparaty od około 1 mg (100% referencyjnej wartości spożycia, RWS, podawanej na etykiecie) do 100 mg, czyli ponad 9000% RWS. W uchwale z 2019 r. Zespół do spraw Suplementów Diety przy GIS wskazuje 100 mg jako maksymalną zawartość tiaminy w zalecanej dziennej porcji suplementu dla dorosłych [2]. Uchwały Zespołu nie są źródłem prawa powszechnie obowiązującego, tylko dokumentem pomocniczym; producenci powinni się nimi kierować, a przy przekroczeniu tej wartości GIS może przeprowadzić postępowanie wyjaśniające [5]. Zespół oparł tę wartość na brytyjskim poziomie wytycznym, bo dla tiaminy nie ustalono górnego tolerowanego poziomu spożycia (UL) [2] [3]. Trzy liczby warto więc rozróżniać: 100 mg to maksymalna zawartość w porcji suplementu wskazana producentom, UL dla tiaminy nie ustalono, a dawkę wyższą niż zapotrzebowanie ustala dla konkretnej osoby lekarz.

Na telefonie przesuń tabelę w bok, aby zobaczyć wszystkie kolumny.

Ile z tego organizm wchłania? Z typowej diety, przy spożyciu poniżej 2 mg, wchłania się ponad 95% tiaminy, a powyżej 5 mg dziennie wydajność wchłaniania spada; nadmiar wchłoniętej tiaminy nerki usuwają z moczem [3]. W badaniu Smithline’a i współpracowników (2012) u 12 zdrowych dorosłych pojedyncze dawki 100, 500 i 1500 mg chlorowodorku tiaminy podnosiły jej stężenie we krwi, ale wolniej niż rosła dawka: przyrost stężenia na każdy dodatkowy miligram był największy w zakresie najniższych dawek [6]. Przy dużych dawkach działa też wchłanianie bierne, więc z kapsułki 100 mg wchłania się więcej tiaminy niż z 1 mg, ale znacznie mniejszy jej odsetek [3]. W brytyjskich zaleceniach NHS przyjmowanie do 100 mg tiaminy dziennie z suplementów uznano za mało prawdopodobną przyczynę szkody, przy czym brakuje danych o skutkach codziennego przyjmowania dużych dawek [7]. Dawka pośrednia, na przykład 25 mg, też przekracza próg 5 mg, więc i z niej wchłania się mniejszy odsetek niż z porcji około 1 mg. To małe badanie jednorazowych dawek, które nie oceniało działań niepożądanych [6].

3.1. Chlorowodorek, monoazotan, pirofosforan czy benfotiamina: czym się różnią

Na etykietach suplementów zobaczysz najczęściej chlorowodorek tiaminy albo monoazotan tiaminy; obie formy są dopuszczone w suplementach diety w Polsce [2]. Część preparatów zawiera też pirofosforan tiaminy, na przykład tabletka Aliness ma według karty produktu 95 mg chlorowodorku i 5 mg pirofosforanu tiaminy. Z ilości tiaminy typowej dla diety, poniżej 2 mg, wchłania się ponad 95% [3]; badań u ludzi porównujących te formy w tak małych porcjach nie znaleźliśmy.

Benfotiamina to pochodna tiaminy rozpuszczalna w tłuszczach. Według przeglądu Loewa (1996) po benfotiaminie maksymalne stężenie tiaminy w osoczu było około 5 razy wyższe, a biodostępność maksymalnie około 3,6 raza większa niż po chlorowodorku tiaminy [8]. Normy opisują ją jako formę lepiej wchłanianą, coraz częściej używaną w leczeniu niedoboru [1]. W badaniach fazy I u zdrowych ochotników dawki do 600 mg przez kilka dni były tolerowane podobnie jak placebo [9], ale to krótkie badanie, które nie mówi nic o długim stosowaniu ani o korzyściach u zdrowych osób. Działanie benfotiaminy przy nerwach omawiamy we wpisie o tym, jakie witaminy pomagają przy neuropatii.

3.2. Witamina B1 jako lek i jako suplement

Tiamina i benfotiamina występują w Polsce zarówno w suplementach diety, jak i w lekach. Przykładem leku jest Benfogamma, tabletka z 50 mg benfotiaminy, zarejestrowana do leczenia i zapobiegania skutkom niedoboru witaminy B1, na przykład przy przewlekłym nadużywaniu alkoholu, hemodializie czy żywieniu pozajelitowym [10]. Lek ma zatwierdzone wskazania, dawkowanie i przeciwwskazania w charakterystyce produktu leczniczego, a w ciąży i podczas karmienia piersią można go stosować wyłącznie na zlecenie lekarza [10]. Suplement diety uzupełnia dietę i nie służy do leczenia niedoboru. Jeśli podejrzewasz niedobór, nie wybieraj samodzielnie leku ani dużej dawki suplementu: rozpoznanie i sposób leczenia ustala lekarz, a przy wyborze leku bez recepty doradzi farmaceuta.

4. Jak długo można brać tiaminę

Odpowiedź zależy od dawki i powodu przyjmowania:

• Dieta i preparat z dawką bliską zapotrzebowaniu (około 1–2 mg): to ilość porównywalna z tiaminą z jedzenia. Według norm nie stwierdzono dotychczas negatywnych objawów nadmiernego spożycia tiaminy, bo organizm ogranicza jej wchłanianie i zwiększa wydalanie z moczem [1]. Czy taki preparat ma sens, zależy od oceny diety i łącznej ilości tiaminy ze wszystkich przyjmowanych preparatów; brak opisanych objawów nadmiaru nie jest badaniem bezpieczeństwa wieloletniego stosowania konkretnego produktu.
• Suplement 25–100 mg: nie przekracza wartości wskazanej przez Zespół do spraw Suplementów Diety dla dorosłych [2], ale to od około 20 do 90 razy więcej niż zapotrzebowanie dorosłego. Nie znaleźliśmy wieloletnich badań bezpieczeństwa samej tiaminy w takiej dawce. Najbliższe jest badanie Frasera i współpracowników (2012) u 67 osób z cukrzycą typu 1, które przez 24 miesiące przyjmowały 300 mg benfotiaminy dziennie albo placebo: parametry bezpieczeństwa nie wyszły poza normy, choć autorzy nie pokazali tych danych [11]. Wynik dotyczy benfotiaminy i osób z cukrzycą, więc nie przenosimy go wprost na wszystkich. Bez wskazania lekarza nie ma powodu brać 100 mg latami. Jeśli przyjmujesz 100 mg bez ustalonego wskazania i czasu stosowania, omów zasadność dalszego przyjmowania z lekarzem; termin kontroli ustala się indywidualnie.
• Leczenie niedoboru: dawkę, drogę podania i czas leczenia ustala lekarz. Przy encefalopatii Wernickego wytyczne zalecają 200 mg tiaminy 3 razy dziennie, najlepiej dożylnie [12], czyli leczenie szpitalne, a nie suplement.

Tiamina nie gromadzi się w dużych ilościach: dorosły ma w organizmie 25–30 mg tiaminy, jej okres półtrwania wynosi 9–18 dni, a nadmiar trafia do moczu [3]. Przy dawkach bliskich zapotrzebowaniu przerwy nie służą więc ochronie przed nadmiarem. Bez dopływu z diety zapasy wystarczają na około dwa tygodnie [1], dlatego liczy się codzienne źródło tiaminy, a nie kuracja raz na jakiś czas. Ogólne zasady bezpiecznego stosowania suplementów opisujemy we wpisie czy suplementy mogą mieć skutki uboczne.

5. Kto potrzebuje więcej witaminy B1

U zdrowych osób w krajach zachodnich niedobór tiaminy zdarza się rzadko [1]. Ryzyko jest większe w kilku grupach:

• Osoby nadużywające alkoholu: niedobór dotyczy nawet 80% osób uzależnionych [1], a przewlekłe picie upośledza wchłanianie tiaminy z jelita [3]. Dawki tiaminy w leczeniu nie da się wyczytać z normy ani z etykiety suplementu: przegląd Cochrane z 2013 r. stwierdził, że badania nie pozwalają ustalić dawki, częstości, drogi podania ani czasu leczenia w tej grupie [13], dlatego ustala je lekarz. Jak alkohol wpływa na masę ciała, opisujemy we wpisie czy po odstawieniu alkoholu się chudnie.
• Chorzy z niewydolnością serca: w metaanalizie Jaina i współpracowników (2015), obejmującej 9 badań, szansa na niedobór tiaminy była u nich około 2,5 raza większa niż w grupach kontrolnych (iloraz szans OR 2,53; 95% przedział ufności 1,65–3,87); to głównie małe badania obserwacyjne, które nie dowodzą, że niedobór wywołuje chorobę [14]. Jedną z przyczyn jest utrata tiaminy z moczem przy długim leczeniu dużymi dawkami furosemidu [15].
• Osoby z cukrzycą typu 1 i 2 oraz część chorych na nowotwory z problemami z jedzeniem [1].
• Pacjenci po operacjach bariatrycznych: normy wskazują na suplementację przed i po zabiegu [1], a wytyczne neurologiczne zalecają kontrolę tiaminy przez co najmniej 6 miesięcy po operacji [12]. W przeglądzie 84 opisanych przypadków encefalopatii Wernickego po takich operacjach 94% chorych trafiło do szpitala w ciągu 6 miesięcy od zabiegu, a u 90% czynnikiem ryzyka były częste wymioty [16]. Dawkę i formę tiaminy po operacji ustala zespół prowadzący.
• Osoby bardzo aktywne fizycznie: zapotrzebowanie rośnie razem z wydatkiem energii [1]; zwykle pokrywa je większa porcja jedzenia.

6. Objawy niedoboru i kiedy do lekarza

Objawy niedoboru mogą pojawić się przy spożyciu poniżej 0,5 mg tiaminy dziennie, a pierwszym sygnałem jest najczęściej pogorszenie funkcji poznawczych [1]. Dalej mogą wystąpić mrowienie i osłabienie czucia w kończynach (zapalenie nerwów obwodowych), obrzęki, duszność, skrajne zmęczenie, drażliwość, zaburzenia koordynacji, brak apetytu i spadek masy ciała [3]. Ciężki niedobór to choroba beri-beri, w postaci neurologicznej albo sercowo-naczyniowej, oraz zespół Wernickego-Korsakowa [1]. Objawy są niespecyficzne, a powszechnie dostępnego, uzgodnionego badania stanu tiaminy brakuje [17], dlatego przy przewlekłych objawach umów wizytę u lekarza rodzinnego zamiast samodzielnie zwiększać dawkę.

Dzwoń pod 112 albo jedź na SOR, jeśli osoba z grupy ryzyka, na przykład pijąca dużo alkoholu, po operacji bariatrycznej albo po długich wymiotach, nagle staje się splątana, chwieje się i traci równowagę lub ma zaburzenia ruchów gałek ocznych. To możliwe objawy encefalopatii Wernickego, którą leczy się dożylną tiaminą w szpitalu [12].

7. Witamina B1 w diecie: w czym jest i co obniża jej ilość

Dobrym źródłem tiaminy są wieprzowina (schab, łopatka), przetwory mięsne, nasiona roślin strączkowych, produkty pełnoziarniste i orzechy [1]. Rodzaj zboża ma duże znaczenie: biała mąka ma o 40–80% mniej tiaminy niż pełnoziarnista, a biały ryż o 75–82% mniej niż brązowy [1]. Tiamina jest wrażliwa na wysoką temperaturę, a w czasie obróbki kulinarnej i przemysłowej traci się od 10 do 80% jej zawartości [1].

Wchłanianie tiaminy osłabiają garbniki, kofeina i kwas chlorogenowy z herbaty i kawy, a surowe ryby i skorupiaki zawierają czynniki rozkładające tiaminę; gotowanie je unieczynnia, a owoce lub warzywa z witaminą C w tym samym posiłku ograniczają hamujący wpływ związków roślinnych [1].

8. Ciąża, karmienie, dzieci, choroby i leki

• Ciąża: zalecane spożycie rośnie do 1,4 mg dziennie, a kobiety w ciąży w Polsce spożywały średnio 1,2–1,3 mg [1], więc sprawdź z lekarzem, czy preparat dla kobiet w ciąży zawiera tiaminę. Suplementu 100 mg nie przyjmuj w ciąży na własną rękę. Uporczywe wymioty w ciąży wymagają pilnej wizyty u lekarza, bo wytyczne zalecają brać pod uwagę niedobór tiaminy w każdym stanie, który może do niego prowadzić [12].
• Karmienie piersią: zalecane spożycie to 1,5 mg dziennie [1]. Spożycie tiaminy przez matkę nie zmienia istotnie jej ilości w mleku, o ile matka nie ma niedoboru [3], więc duże dawki nie poprawiają mleka. Podczas karmienia wybór preparatu i dawkę uzgodnij z lekarzem, uwzględniając swoją dietę i inne przyjmowane suplementy.
• Dzieci i nastolatki: potrzebują od 0,5 do 1,2 mg dziennie [1], a wartość 100 mg wskazana przez Zespół do spraw Suplementów Diety dotyczy suplementów dla dorosłych [2]. Preparaty z wysoką dawką nie są dla dzieci; suplementację u dziecka ustal z pediatrą.
• Choroby nerek i wątroby: nadmiar wchłoniętej tiaminy usuwają nerki [3]. Przy przewlekłej chorobie nerek, dializach albo chorobie wątroby każdy preparat z tiaminą, jego skład i dawkę uzgodnij z lekarzem prowadzącym.
• Leki: długotrwałe leczenie dużymi dawkami furosemidu sprzyja niedoborowi tiaminy [15]. Przegląd nie podaje zaleceń co do odstępu między lekiem a tiaminą, więc leku nie odstawiaj ani nie zmieniaj, a suplementację omów z kardiologiem. Przy innych lekach przyjmowanych na stałe zapytaj lekarza lub farmaceutę; zasady łączenia preparatów zebraliśmy we wpisie jakich suplementów nie łączyć.
• Przeciwwskazania: w charakterystyce leku z benfotiaminą jedynym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na benfotiaminę, tiaminę lub składniki pomocnicze, a lek zawiera sacharozę, więc nie jest dla osób z rzadką dziedziczną nietolerancją fruktozy [10]. Jeśli po tiaminie wystąpiła u Ciebie reakcja uczuleniowa, nie przyjmuj jej ponownie bez rozmowy z lekarzem.
• Alergia: reakcje alergiczne na tiaminę opisywano przede wszystkim po podaniu w zastrzyku lub kroplówce [2]. Bardzo rzadkie doniesienia dotyczą także preparatów doustnych: Osman i Casey (2013) opisali kobietę, u której obrzęk nóg pojawił się dwukrotnie po doustnej tiaminie i ustąpił po jej odstawieniu, przy czym autorzy nie wykluczyli reakcji na substancje pomocnicze tabletki [18]. Przy wysypce lub obrzęku po nowym preparacie przerwij go i skontaktuj się z lekarzem. Przy obrzęku języka, warg lub gardła albo duszności natychmiast dzwoń pod 112.

9. Kiedy brać witaminę B1 i jaki preparat wybrać

Pora dnia ma mniejsze znaczenie niż regularność. Karta Promaker B-Complex zaleca przyjmowanie rano do posiłku, a karta Aliness 1 tabletkę dziennie popijaną wodą; ze względu na garbniki i kofeinę [1] lepiej popić kapsułkę wodą, a nie kawą czy herbatą. Pory przyjmowania innych składników znajdziesz w tabeli we wpisie kiedy brać suplementy.

Wybór wynika z tego, ile tiaminy masz w diecie i czy lekarz zalecił większą porcję:

• Jeśli Twoja dieta jest uboga w produkty pełnoziarniste, strączki i wieprzowinę, a chcesz ją uzupełnić porcją na poziomie zapotrzebowania, wybierz kompleks witamin z grupy B z około 1,1 mg tiaminy, na przykład Promaker B-Complex, 90 kapsułek.
• Jeśli lekarz zalecił Ci wyższą podaż tiaminy, na przykład w jednej z grup ryzyka z sekcji 5, przykładem preparatu ze 100 mg w tabletce jest Aliness Witamina B1 Tiamina DUO 100 mg, 100 tabletek; czas stosowania ustal z lekarzem.
• Jeśli przyjmujesz już multiwitaminę albo inny preparat z witaminami B, policz łączną dawkę tiaminy i nie dokładaj kolejnego produktu bez powodu.
• Jeśli jesteś w ciąży, karmisz piersią, wybierasz preparat dla dziecka albo przyjmujesz leki na stałe, dobór preparatu i dawki ustal z lekarzem.

Jeśli przyjmujesz kompleks B również z powodu witaminy B12, sprawdź, jak czytać jej wyniki we wpisie witamina B12: norma i badania.

Ceny w kartach podajemy według sklepu z 6.11.2026.

Promaker B-Complex, 90 kapsułek

Według karty produktu kapsułka zawiera 1,1 mg tiaminy (100% RWS) i pozostałe 7 witamin z grupy B w dawkach 100% RWS; porcja to 1 kapsułka dziennie rano do posiłku, opakowanie na 90 dni, około 0,37 zł dziennie przy cenie 32,99 zł. Tiamina przyczynia się do utrzymania prawidłowego metabolizmu energetycznego [4]. W ciąży i podczas karmienia piersią nie przyjmuj go bez zgody lekarza. Przy innych preparatach z witaminami B policz łączną dawkę.

Dla kogo: dla dorosłych, których dieta jest uboga w tiaminę; porcja tiaminy odpowiada zapotrzebowaniu; policz też tiaminę z innych przyjmowanych preparatów.

Alergeny: producent nie deklaruje alergenów na etykiecie. Kapsułka jest z żelatyny wołowej, a składnikiem pomocniczym jest maltodekstryna.

Zobacz skład i dawkowanie

Aliness Witamina B1 Tiamina DUO 100 mg, 100 tabletek

Według karty produktu tabletka zawiera 100 mg tiaminy (9091% RWS): 95 mg chlorowodorku tiaminy i 5 mg pirofosforanu tiaminy; porcja to 1 tabletka dziennie popijana wodą, około 0,40 zł dziennie przy cenie 39,90 zł za 100 tabletek. Produkt jest odpowiedni dla wegan. To porcja wielokrotnie większa od zapotrzebowania, równa maksymalnej zawartości w porcji suplementu dla dorosłych wskazanej przez Zespół do spraw Suplementów Diety przy GIS [2], a nie zalecana dawka dzienna.

Dla kogo: dla dorosłych, którym wyższą podaż tiaminy zalecił lekarz; nie dla dzieci, a w ciąży tylko na zalecenie lekarza.

Alergeny: producent nie deklaruje alergenów. Skład według karty: chlorowodorek tiaminy, chlorek pirofosforanu tiaminy i celuloza mikrokrystaliczna.

Zobacz skład i dawkowanie

11. Podsumowanie

• Zalecane spożycie witaminy B1: 1,1 mg dla kobiet, 1,3 mg dla mężczyzn, 1,4 mg w ciąży i 1,5 mg podczas karmienia [1].
• Zespół do spraw Suplementów Diety przy GIS wskazuje 100 mg jako maksymalną zawartość tiaminy w dziennej porcji suplementu dla dorosłych [2]; to nie jest UL ani zalecana dawka, a powyżej 5 mg odsetek wchłanianej tiaminy spada [3].
• Przy porcji bliskiej zapotrzebowaniu nie opisano objawów nadmiaru [1]; o suplemencie decyduj po ocenie diety, a czas stosowania 100 mg ustal z lekarzem.
• Tiamina przyczynia się do utrzymania prawidłowego metabolizmu energetycznego i pomaga w prawidłowym funkcjonowaniu układu nerwowego i serca [4]; większa porcja nie działa mocniej.
• Większe ryzyko niedoboru mają osoby nadużywające alkoholu, chorzy z niewydolnością serca, cukrzycą i po operacjach bariatrycznych [1].
• Nagłe splątanie, chwianie się i zaburzenia ruchów oczu u osoby z grupy ryzyka to powód do wezwania pomocy pod numerem 112 [12].
• Artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje porady lekarskiej.

Ilustracje w tym artykule zostały przygotowane z pomocą sztucznej inteligencji (AI). Zdjęcia produktów pochodzą ze sklepu Świat Supli.