GymBeam Ekdysteron 60kaps – KLIKNIJ TUTAJ

Czym są ekdysteroidy i skąd się biorą?

Ekdysteroidy to polihydroksylowane steroidy o strukturze podobnej do hormonów steroidowych ssaków, ale z innym profilem receptorowym. W przyrodzie pełnią rolę hormonów linienia u stawonogów, regulując metamorfozę i wzrost. Rośliny syntetyzują je jako mechanizm obronny: owady zjadające roślinę zostają narażone na zakłócenie własnej gospodarki hormonalnej.

Najpopularniejsze ekdysteroidy w suplementacji to beta-ekdysterone (ekdysteron), obecny w szpinaku, quinoi i wielu innych roślinach, oraz turksesteron, ekdysteroid pozyskiwany z rośliny Ajuga turkestanica, endemicznej dla Azji Środkowej. Turksesteron jest strukturalnie podobny do beta-ekdysteronu, ale różni się grupą hydroksylową przy węglu 11, co może odpowiadać za jego nieco inny profil aktywności receptorowej.

Jak ekdysteroidy wpływają na syntezę białek mięśniowych?

Mechanizm działania ekdysteronów w komórkach ssaków nie jest do końca wyjaśniony, ale kilka szlaków zostało zidentyfikowanych w badaniach podstawowych.

Receptor estrogenowy beta (ERbeta)

Badanie Parr i wsp. z 2020 roku, opublikowane w Archives of Toxicology, wykazało, że beta-ekdysterone wiąże się z receptorem estrogenowym beta (ERbeta) i przez ten receptor aktywuje szlak PI3K-Akt-mTOR, odpowiedzialny za syntezę białek mięśniowych. To jest mechanizm, który tłumaczy anaboliczne działanie ekdysteronów: nie idą przez receptor androgenowy jak klasyczne sterydy, lecz przez receptor estrogenowy, który jest obecny w tkance mięśniowej i uczestniczy w regulacji syntezy białek.

Szlak mTOR i synteza białek

Aktywacja szlaku mTOR przez ekdysterone w warunkach in vitro i in vivo była wykazana w kilku badaniach na modelach zwierzęcych. Wzrost syntezy białek mięśniowych w badaniach na myszach i szczurach był wyraźny i powtarzalny. Problem polega na tym, że ekstrapolacja wyników ze zwierząt na ludzi nie jest prosta, bo metabolizm ekdysteronów u ssaków jest szybki i znaczna część dawki jest inaktywowana przed dotarciem do tkanki mięśniowej.

Co badania kliniczne na ludziach mówią o ekdysteronie i turksesteonie?

Tu zaczyna się rozróżnienie między marketingowymi obietnicami a tym, co nauka rzeczywiście potwierdziła.

Badanie Isenmann i wsp. 2019

Jedno z niewielu randomizowanych badań klinicznych z kontrolą placebo dotyczących ekdysteronu u ludzi. 46 mężczyzn trenujących siłowo suplementowało 200 lub 800 mg ekstraktu z szpinaku standaryzowanego na ekdysterone przez 10 tygodni. Wyniki: istotna poprawa beztłuszczowej masy mięśniowej w grupie 800 mg w porównaniu z placebo. Siła w wyciskaniu na ławce wzrosła o 19,4 procent w grupie suplementowanej vs 8,6 procent w placebo. To obiecujące wyniki, ale badanie miało ograniczoną liczbę uczestników i finansowanie częściowo powiązane z producentem ekstraktu.

Badania nad turksesteronem

Turksesteron jako osobna substancja ma znacznie mniej badań klinicznych niż beta-ekdysterone. Większość twierdzeń o wyższości turksesteronu nad ekdysteronem opiera się na badaniach in vitro lub ekstrapolacjach ze struktur chemicznych, a nie na bezpośrednich badaniach porównawczych na ludziach. Nie oznacza to, że turksesteron nie działa, ale oznacza, że obecna baza dowodów klinicznych jest dla niego cieńsza niż dla beta-ekdysteronu.

Medverita Turkesteron Ekstrakt 500mg 60kap – KLIKNIJ TUTAJ

Biodostępność: problem, który ogranicza efekty

Poważnym ograniczeniem ekdysteronów jako suplementów doustnych jest biodostępność. Beta-ekdysterone metabolizowany jest szybko przez enzymy wątrobowe i jelitowe, a okres półtrwania w osoczu jest krótki. Badania farmakokinetyczne wykazały, że po doustnym podaniu typowych dawek suplementacyjnych stężenie wolnego ekdysteronu w osoczu jest stosunkowo niskie. Część producentów odpowiada na ten problem przez stosowanie cyklodekstrinowych kompleksów poprawiających wchłanianie, ale danych klinicznych dotyczących tej technologii przy ekdysteronach jest mało.

Czy ekdysteroidy blokują oś HPTA i własną produkcję testosteronu?

To jedno z najważniejszych pytań dla osób rozważających suplementację. Oś HPTA (podwzgórze-przysadka-jądra) jest regulowana przez androgeny: gdy stężenie testosteronu lub syntetycznych androgenów we krwi jest wysokie, przysadka ogranicza wydzielanie LH i FSH, co hamuje produkcję własnego testosteronu.

Ekdysteroidy nie są androgenami i nie wiążą się z receptorem androgenowym w sposób, który aktywowałby mechanizm ujemnego sprzężenia zwrotnego osi HPTA. Badania wykazały brak supresji LH, FSH i endogennego testosteronu po suplementacji ekdysteronem i turksesteronem. To fundamentalna różnica od sterydów anaboliczno-androgennych, przy których supresja osi HPTA jest pewna i wymaga po zakończeniu cyklu terapii przywracającej (PCT). Przy ekdysteronach PCT nie jest potrzebna, bo oś hormonalna nie jest zakłócona.

Jak dawkować turksesteron i ekdysterone, żeby uzyskać efekt?

Badanie Isenmann stosowało 800 mg ekstraktu szpinaku standaryzowanego na ekdysterone dziennie, co odpowiadało około 48 mg czystego beta-ekdysteronu na porcję. Dla turksesteronu dawki stosowane w produktach suplementacyjnych to zazwyczaj 250 do 500 mg ekstraktu Ajuga turkestanica na dzień, przy standaryzacji 10 procent turksesteonu, co daje 25 do 50 mg czystej substancji.

Warto zwracać uwagę na standaryzację przy zakupie. Produkt opisany jako „500 mg turksesteronu” może oznaczać 500 mg ekstraktu roślinnego o nieokreślonej zawartości aktywnego składnika, co jest zupełnie inną dawką niż 500 mg czystego turksesteronu. Sprawdzaj standaryzację na etykiecie lub w specyfikacji technicznej produktu.

Dla kogo ekdysteroidy mają sens, a dla kogo nie?

Ekdysteroidy mogą być uzasadnionym wyborem dla osób, które:

• szukają naturalnych anabolików bez ryzyka supresji osi hormonalnej,
• osiągnęły plateau w budowie masy i szukają legalnego wsparcia syntezy białek,
• są sportowcami podlegającymi kontroli antydopingowej: WADA nie umieściła ekdysteron na liście zabronionych substancji, choć była taka propozycja po badaniu z 2019 roku.

Ekdysteroidy prawdopodobnie nie zastąpią kreatyny, białka i podstawowego żywienia jako fundamentu suplementacji. Ich efekty, nawet jeśli realne, są skromniejsze niż przy sterydach anabolicznych i wymagają regularnego stosowania przez co najmniej 8 do 12 tygodni, żeby być mierzalne.

Podsumowanie

Ekdysteroidy, w tym turksesteron i beta-ekdysterone, działają przez receptor estrogenowy beta i szlak mTOR, a nie przez receptor androgenowy. Oznacza to, że nie blokują osi HPTA ani własnej produkcji testosteronu. Badania kliniczne, choć nieliczne, pokazują obiecujące wyniki przy suplementacji beta-ekdysteronem. Turksesteron ma mniej bezpośrednich badań klinicznych, ale zbliżony mechanizm działania. Biodostępność doustna jest ograniczeniem, które może tłumaczyć rozbieżność między spektakularnymi wynikami in vitro a skromniejszymi efektami u ludzi. Traktuj ekdysteroidy jako interesujące uzupełnienie dobrze ułożonej diety i treningu, a nie jako zamiennik podstaw.

FAQ

Czy turksesteron jest legalny w Polsce?

Tak. Turksesteron i beta-ekdysterone są dostępne jako suplementy diety i nie figurują na liście substancji zabronionych WADA. Zawodnicy podlegający kontroli antydopingowej mogą je stosować bez ryzyka dyskwalifikacji.

Jak długo stosować ekdysteroidy, żeby poczuć efekt?

Badania stosowały suplementację przez 10 do 12 tygodni. Efekty budowania masy mięśniowej są procesem długotrwałym i przy naturalnych anabolikach roślinnych wymagają co najmniej 8 tygodni regularnego stosowania w połączeniu z odpowiednim treningiem i dietą.

Czy turksesteron jest silniejszy od beta-ekdysteronu?

Twierdzenia o wyższości turksesteronu opierają się głównie na badaniach in vitro i porównaniach struktury chemicznej. Nie ma bezpośrednich randomizowanych badań na ludziach porównujących obie substancje. Nie można jednoznacznie stwierdzić, że turksesteron jest silniejszy na podstawie dostępnych danych klinicznych.

Czy ekdysteroidy wymagają PCT po zakończeniu suplementacji?

Nie. Ekdysteroidy nie blokują osi HPTA i nie powodują supresji endogennego testosteronu. PCT (terapia przywracająca) jest potrzebna po sterydach anaboliczno-androgennych, które ingerują w oś hormonalną przez receptor androgenowy. Ekdysteroidy nie działają przez ten szlak.

Czy szpinak zawiera wystarczającą ilość ekdysteronu, żeby dać efekt?

Szpinak zawiera beta-ekdysterone, ale w ilościach znacznie niższych niż dawki stosowane w badaniach klinicznych. Żeby osiągnąć 48 mg czystego ekdysteronu z diety, trzeba by zjeść kilkadziesiąt kilogramów szpinaku dziennie. Suplementacja standaryzowanym ekstraktem jest jedynym praktycznym sposobem na osiągnięcie dawek terapeutycznych.

Artykuł Ekdysteroidy i turksesteron: czy roślinne anaboliki naprawdę budują mięśnie bez blokowania osi HPTA? pochodzi z serwisu Blog Świat Supli.