Genetyka i stany chorobowe

Na kwestie związane z łysieniem zarówno w przypadku mężczyzn, jak i kobiet, duży wpływ mają uwarunkowania genetyczne. Warto zdawać sobie sprawę z tego, że to właśnie genetyka jest głównym podłożem łysienia androgenowego, najczęstszej przyczyny nadmiernego wypadania włosów u mężczyzn. W przypadku łysienia plackowatego główna przyczyna leży w nieprawidłowym funkcjonowaniu układu immunologicznego. W tym przypadku wypadają nie tylko włosy z głowy, ale i innych owłosionych obszarów, czyli brwi, rzęs, okolic pachowych czy narządów płciowych. Łysienie plackowate może spotkać zarówno kobiety, jak i mężczyzn czy dzieci.

Stany fizjologiczne

Za nadmierne wypadanie włosów odpowiadają również różne stany fizjologiczne (ciąża, zaburzenia odżywiania, osłabienie, stres itd.), osłabiające strukturę włosa, wskutek czego dochodzi do pogorszenia się jego kondycji, a w konsekwencji wypadania. W stanach fizjologicznych wbrew pozorom dość łatwo można zapobiec utracie włosów – tu ważna jest jednak nie tylko odpowiednia dieta, ale i suplementacja, poprawiająca od wewnątrz kondycję włosów.

Wypadanie włosów u kobiet – jakie są najczęstsze przyczyny?

W przypadku kobiet, za nadmierne wypadanie włosów odpowiadają najczęściej:

• zmiany hormonalne zachodzące w organizmie na etapie ciąży czy menopauzy (ma to związek ze spadkiem poziomu estrogenów),
• silny i przewlekły stres,
• niedobory składników odżywczych (głównie żelaza, witaminy D3, witamin z grupy B oraz kwasu omega-3), – stres oksydacyjny, którego przyczyną są wolne rodniki, – mikropodrażnienia skóry głowy. Nadmierne wypadanie włosów może być również związane z przyjmowaniem niektórych leków. W związku z tym zmagając się z utratą włosów, warto zapoznać się z ulotkami dołączonymi do przyjmowanych leków.

W przypadku kobiet często może zdarzyć się, że za wypadanie włosów będą odpowiedzialne uszkodzenia mechaniczne i chemiczne, wywołane przez zbyt częste i zbyt intensywne zabiegi pielęgnacyjne, takie jak suszenie, prostowanie, kręcenie, koloryzacja czy trwała ondulacja. Szkodliwe może być również być zbyt mocne związywanie włosów gumką.

Wypadanie włosów a ciąża

Wypadanie włosów w ciąży i połogu spowodowane jest zmianą poziomu hormonów płciowych w kobiecym organizmie. Związane jest to z niskim poziomem estrogenów, który w większości przypadków występuje na początku ciąży, a następne w II i III trymestrze wzrasta. Wtedy włosy nie tylko przestają wypadać, ale również stają się gęste i lśniące. Niestety po porodzie poziom hormonu ponowne spada, więc ponownie może dojść do nadmiernego wypadania włosów. Kobiety w ciąży często zmagają się również z anemią. W przypadku tej choroby wypadanie włosów jest jednym z pierwszych objawów niedokrwistości.

Jakie hormony odpowiadają za wypadanie włosów?

Poszukując przyczyny nadmiernego wypadania włosów, warto przede wszystkim zdawać sobie sprawę z tego, że to hormony mają bardzo duży wpływ na to, jak wyglądają poszczególne fazy rozwoju włosa. Estrogeny przedłużają okres jego wzrostu, dzięki czemu staje się on silniejszy, mocniejszy i gęsty. Istotne są również androgeny, czyli hormony odpowiedzialne za zahamowanie wzrostu włosów na głowie. Dotyczy to jednak nie skóry głowy, a innych części ciała (pleców, rąk, brzucha itp.).

Wypadanie włosów u mężczyzn – najczęstsze przyczyny

W przypadku mężczyzn nadmierna utrata włosów w większości przypadków spowodowana jest predyspozycjami genetycznymi i poziomem androgenów. U Panów działanie hormonów sprawia, że mieszki włosowe zaczynają ulegać zjawisku miniaturyzacji. Co to oznacza? Otóż chodzi tu o skrócenie fazy wzrostu włosa. Większość włosów znajduje się w stanie spoczynku, a nowych rośnie niewiele, przez co można zauważyć, że są one znacznie słabsze i cieńsze. Wieku mężczyzn traci włosy już we wczesnej młodości. Rzadko jest to proces stopniowy, najczęściej ma gwałtowny charakter, obejmując w pierwszej kolejności okolice czołowo-skroniową, a następnie szczyt głowy.\

Wypadanie włosów u dziecka – przyczyny

W przypadku dzieci, które nie zmagają się z poważnymi chorobami (np. nowotworowymi), włosy wypadają w wyniku niedoborów składników mineralnych i witamin, mogą się do tego przyczyniać również choroby przewlekłe, a także stres będący wynikiem przykrego i traumatycznego doświadczenia, którego dziecko było uczestnikiem. W przypadku niemowląt wypadanie włosów może być zjawiskiem fizjologicznym, które nie będzie świadczyło o tym, że z organizmem malucha coś się dzieje. Jednak dla pewności wypadanie włosów warto zawsze skonsultować z lekarzem tym bardziej, jeżeli taki stan budzi w rodzicach niepokój.Dlaczego jeszcze mogą wypadać dzieciom włosy? Może być to spowodowane między innymi poprzez:

• niedobory w diecie żelaza i biotyny (warto pamiętać o tym, że nieprawidłowy poziom żelaza to nie tylko wypadanie włosów, ale również osłabienie, senność, szybka praca serca, bladość skóry, suchość błon śluzowych),
• choroby tarczycy,
• infekcje z wysoką gorączką i ostrym leczeniem antybiotykowym,
• ostry i przewlekły stres,
• grzybice owłosionej skóry głowy (jest to bardzo często spotykane u dzieci).

Należy pamiętać o tym, że zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, za nadmierną utratę włosów może odpowiadać również nieprawidłowe podejście do ich pielęgnacji, zbyt gwałtowne czesanie czy zbyt mocne ściskanie gumką.

Czy pogoda wpływa na wypadanie włosów?

Czy pogoda ma wpływ na wypadanie włosów? Tak jest to jeden z czynników prowadzących do ich osłabienia i niszczenia. Latem szkodliwe dla włosów jest przede wszystkim promieniowanie UV czy kąpiele w słonej i chlorowanej wodzie. Można temu zapobiec, nie wystawiając nadmiernie włosów na działanie promieni słonecznych (nosząc np. czapki czy kapelusze) oraz stosując właściwą pielęgnację. Jesienią szkodliwy dla włosów jest wiatr oraz paradoksalnie czapka, prowadząca do elektryzowania się włosów.

Artykuł Przyczyny wypadania włosów. Dlaczego tracisz włosy? pochodzi z serwisu Blog Świat Supli.

Wirusowe zapalenia stawów – przyczyny

Do rozwoju wirusowego zapalenia stawów może dojść na skutek kilku, zupełnie różnych przyczyn. Do rozwoju wirusowego zapalenia stawów najczęściej dochodzi ze względu na zakażenie organizmu wirusem HIV, parvovirusem B19, wirusem różyczki, wirusem HCV, wirusem HBV. O wiele rzadziej za rozwój wirusowego zapalenia stawów odpowiedzialne są m.in. wirusy ospy, a także wirusy charakteryzujące się występowaniem endemicznym, czyli doprowadzają do powstania wysypki i gorączki.

Choć do zdiagnozowania konieczne jest wykonanie badania płynu stawowego, to osobnicze cechy choroby pozwalają na skrócenie czasu oczekiwania na wyniki. Podczas określania wystąpienia zmiany chorobowej pomocne są badania obrazowe, tj. ultrasonografia, prześwietlenie, scyntygrafia lub tomografia komputerowa kości. Z kolei rezonans magnetyczny umożliwia określenie zasięgu zmian w obrębie tkanek miękkich i stawów. Równolegle jest to badanie, które pozwala na stwierdzenie, czy doszło równolegle do zapalenia szpiku kostnego. 

Każdy z wirusów, który doprowadza do rozwoju wirusowego zapalenia stawów, swoją obecność manifestuje za pomocą innych objawów. Ich występowanie jest bezpośrednio powiązane z zakażeniem danym wirusem.

• Wirus różyczki – zakażenie organizmu wirusem różyczki doprowadza do powiększenia węzłów chłonnych. Równolegle rozwija się gorączka, pojawia się wysypka. Tym objawom towarzyszy także ból stawów trwający ok. 10 dni. W przebiegu choroby można odnotować także zespół bólowy występujący w lędźwiowym odcinku kręgosłupa. Także przeprowadzenie szczepienia na różyczkę może doprowadzić do rozwoju zapalenia stawów.
• Wirus HIV – na skutek zakażenia wirusem HIV wyróżniono kilka, odmiennych typów zapalenia stawów. Do tej grupy zaliczane są: zespół Sjögrena, łuszczycowe zapalenie stawów, a także spondyloartropatne zapalenie stawów kręgosłupa. Wirus HIV bardzo często atakuje staw kolanowy. Diagnoza tego wirusa jest utrudniona w przypadku osób zmagających się z toczniem układowym.
• Wirus HTLV – w przypadku rozwoju wirusowego zapalenia stawów spowodowanego zakażeniem wirusem HTLV, procesem zapalnym objęte są nieliczne stawy. W niektórych przypadkach występują komórki białaczkowe lub wysypka grudkowa.
• Wirus EBV – powoduje występowanie zespołu przewlekłego zmęczenia oraz chłoniaka Burkita. Zmiany chorobowe obejmują doprowadzają do bólu stawów, jednak nie rozwija się stan zapalny.
• Wirus WZW typu B i WZW typu C – zakażenie tymi wirusami w pierwszej kolejności objawia się występowaniem żółtaczki, co jest potwierdzane za pomocą badania na obecność antygenu HBsAg, HbeAg lub przeciwciał anty-HBcAg we krwi. Zapalenie posiada często charakter wielostawowy, w szczególności narażone są stawy obwodowe. Symptomy towarzyszące zapaleniu stawów to: uczucie rozbicia, ból głowy, nudności i wymioty. Odczuwalne są także bóle mięśni. Odnotowuje się liczne nawroty zapalenia stawów.
• Parvovirus B19 – zapalenie stawów na skutek zakażenia tym wirusem cechuje się występowaniem na skórze plamisto-rumieniowego odczynu na skórze twarzy i tułowia. Równolegle występuje zapalenie wielostronne i sztywność stawów, które nasila się w porze nocnej. Zazwyczaj czas trwania zapalenia to 14 dni. Sytuacja ulega skomplikowaniu, jeżeli rozwija się zapalenie przewlekłe, które doprowadza do niszczenia stawów. Do innych objawów zakażenia zalicza się: gorączkę, utratę apetytu i ból gardła.

Wirusowe zapalenia stawów – objawy

Wirusowe zapalenie stawów cechuje się posiadaniem mało charakterystycznego obrazu. Przebieg choroby określany jest jako ostry, z występującym zaczerwieniem i obrzękami. W wielu przypadkach może być mylone z reumatoidalnym zapaleniem stawów ze względu na podobne objawy, które wykluczają możliwość dokonania trafnej diagnozy bez dokładniejszych badań. Obecność wirusów może doprowadzić do niszczenia komórek tworzących błonę, co skutkuje rozwojem stanu zapalnego. W niektórych przypadkach dochodzi do rozwoju powstania kompleksów immunologicznych, które odkładają się w stawach i odpowiadają za aktywowanie dopełniacza, co doprowadza do ponownego rozwoju stanu zapalnego w obrębie stawu. 

W zależności od przyczyny rozwoju choroby, zmiany mogą dotyczyć małych lub dużych stawów. Wirusowe zapalenia stawów najczęściej cechują się symetrycznością i zajęciem wielu stawów, jednak wówczas czas trwania choroby jest krótszy. Zdarza się, że tylko pojedyncze stawy są objęte zapaleniem, np. w przypadku zakażenia wirusem HIV, stan zapalny obejmuje głównie wyłącznie staw kolanowy. 

Najbardziej charakterystycznymi objawami, które wskazują na wystąpienie wirusowego zapalenie stawów jest obecność zaczerwienienia. Dochodzi także do powstania obrzęku stawów. Charakterystyczne jest odczuwanie nadmiernego ciepła w okolicy danego obszaru. W przypadku wirusowego zapalenia stawów, wystąpienie objawów nie jest poprzedzone jakimikolwiek oznakami. Pierwsze dolegliwości z tego tytułu pojawiają się bardzo szybko, a także w znaczącym tempie zaczynają się nasilać. W marginalnej liczbie przypadków dostrzegalne jest przewlekłe zapalenie stawów. Bardzo rzadko objawy posiadają łagodną postać. 

Wirusowe zapalenia stawów – leczenie

Istotą leczenia wirusowego zapalenia stawów jest działanie, które pozwala zniwelować odczuwalność objawów choroby. Przyjęty schemat leczenia najczęściej opiera się na przyjmowanie lekarstw o działaniu przeciwgorączkowym i przeciwzapalnym. Przeprowadzenie takiej kuracji jest podyktowane faktem, że wirusowe zapalenie stawów organizm jest w stanie pokonać samodzielnie, poprzez zwalczenie danego drobnoustroju. Przeciwciała wytworzone podczas choroby mają za zadanie zwalczyć wirusa, którym zakaziła się dana osoba, co następnie pozwala na zastopowanie procesu zapalnego w organizmie. 

Podczas kuracji wirusowego zapalenia stawów niedopuszczalne jest przyjmowanie antybiotyków. Wirusy cechują się posiadaniem odporności na ich działanie, co nie wpływa na proces leczenia w tym przypadku. 

Wirusowe zapalenie stawów opiera się przede wszystkim na jak najszybszym uruchomieniu stawu, co pozwala na zapewnienie mu odpowiedniego odżywienia i nawilżenia. Podstawowym elementem jest wykonywanie prostej gimnastyki, która pozwala uniknąć wytworzenia włóknistych zrostów w obrębie danego stawu. 

Przyjmowanie leków powinno być przede wszystkim podyktowane przez rodzaj wirusa, który zainfekował organizm. Zapalenie stawów wywołane przez wirus HIV umożliwia przyjmowanie sulfasalazyny i leków przeciwmalarycznych, tj. hydroksychlorochina. 

Guzkowe zapalenie tętnic i krioglobulenemia, które stanowią powikłanie tej choroby, a można je leczyć za pomocą interferonu i immunosupresantów. 

Osoba zmagająca się z wirusowym zapaleniem stawów nie może zapominać o konieczności zapewnienia sobie odpowiedniej ilości odpoczynku w ciągu dnia. Warto zredukować ilość stresu, który dodatkowo osłabia organizm. Podczas rekonwalescencji konieczna jest troska o odpowiednie nawodnienie i zbilansowane odżywianie.

Suplementy diety wspomagające stawy kupisz tutaj

Wirusowe zapalenie stawów – profilaktyka

Wirusowe zapalenie stawów spowodowane jest najczęściej ze względu na przeniknięciem do organizmu drobnoustrojów chorobotwórczych, dlatego osoby, które chcą uniknąć rozwoju tej choroby, powinny unikać sytuacji, które zwiększają prawdopodobieństwo choroby. Najistotniejszym elementem profilaktyki jest troska o zachowanie właściwej higieny u osób z osłabioną odpornością. W szczególności w przypadku osób, które przeszły operację lub uraz. Konieczne jest przede wszystkim leczenie infekcji, które doprowadzają do rozprzestrzenienia się zakażenia po całym organizmie. 

Artykuł Wirusowe zapalenia stawów – przyczyny, objawy, leczenie pochodzi z serwisu Blog Świat Supli.

Stawy — jak powstaje ruch?

Spacerowanie, bieganie, siadanie czy wstawanie — bez stawów wykonywanie tak podstawowych czynności nie byłoby możliwe. Poruszanie się to efekt wspólnej pracy układu mięśniowego, kostnego i więzadłowego. Jaką rolę odgrywają w tym wszystkim stawy? Kości, aby możliwe było wykonywanie różnych ruchów, muszą być ze sobą połączone w sposób ruchomy. Rolę łącznika między nimi stanowią właśnie stawy. Są one niezbędne nie tylko do przemieszczania się z miejsca na miejsce, zginania ręką lub obracania głową, ale także do sprawowania kontroli nad postawą ciała, a tym samym utrzymania stabilnej sylwetki.

Stawy — mobilność i stabilność

Stawy możemy podzielić na te, które są związane z ruchem, czyli mobilne oraz stawy stabilne odpowiadające za pozycję ciała. Wykonywanie ruchu w pełnym zakresie to zadanie jakie należy między innymi do stawu naramiennego, biodrowego czy stopy. Stabilność spoczywa natomiast na łopatce, odcinku lędźwiowym kręgosłupa, odcinku szyjnym, stawie kolanowym oraz łokciowym. Idea ta wywodzi się z koncepcji joint by joint, która układ ruchu traktuje jako system stawów, w którym każdy z nich odgrywa swoją określoną rolę.

Ból stawów — dlaczego stawy bolą?

Wszelki wykonywany ruch to aktywna praca stawów. Ze względu na zadania jakie przed nimi stoją każdego dnia, są narażone na duże przeciążenia, częste urazy czy choroby zwyrodnieniowe. Za ból stawu uznaje się dyskomfort występujący w jego obrębie, który może wynikać zarówno z uszkodzenia samego stawu, jak i problemów związanych ze strukturami, które go otaczają, na przykład więzadeł. Kiedy bólowi towarzyszy opuchlizna, zaczerwienienie czy uczucie ciepłoty, ma on charakter zapalny, natomiast, gdy nie występują żadne dodatkowe objawy, mówi się o bólu niezapalnym. Co więcej, może mieć on postać jednostawową lub wielostawową, jeśli dotyczy pięciu lub więcej stawów. Problemy stawowe ustępują najczęściej w ciągu kilku dni, jednak jeśli ból nie mija lub często nawraca, może świadczyć o poważniejszych chorobach.  

Ból stawów — urazy mechaniczne

Urazy mechaniczne to najczęstsza przyczyna bólu stawów. Brak odpowiedniej rozgrzewki przed treningiem, niewłaściwa technika wykonywania ćwiczeń czy nieumiejętnie dobrany ciężar zwiększają ryzyko pojawienia się niechcianych kontuzji. Sala treningowa to jednak niejedyne miejsce gdzie nietrudno o urazy. Wystarczy przecież chwilowa utrata równowagi podczas spaceru, która może doprowadzić do zwichnięcia czy skręcenia stawu.

Ból stawów — choroby

Problemy stawowe mogą być również sygnałem alarmowym zawiadamiającym o poważniejszych chorobach. Ból stawów to jeden z głównych objawów osteoartrozy oraz reumatoidalnego zapalenia stawów. Dyskomfort w ich obrębie pojawia się także w przebiegu infekcji wirusowej, infekcji bakteryjnej, dny moczanowej czy tocznia rumieniowatego układowego.

Ból stawów — niedobór witamin

Bolesność i sztywność stawów może być także spowodowana niedoborem witamin i minerałów. Niższy poziom witaminy C, która jest niezbędna do syntezy kolagenu czy na przykład witaminy K, zwiększa ryzyko wystąpienia problemów stawowych.

Duży wybór suplementów z witaminą K znajdziesz tutaj

Ból stawów — pozostałe przyczyny

Za ból stawów nierzadko odpowiada również otyłość. Dodatkowe kilogramy to dodatkowe obciążenie, do którego stawy nie są przystosowane. Generowany przez nadmierną wagę nacisk powoduje ich szybsze zużywanie i powstawanie zmian zwyrodnieniowy. Z jednej strony otyłość, a z drugiej intensywna aktywność fizyczna — do przeciążenia stawów prowadzi także sport, w szczególności ten, który uprawiany jest wyczynowo. Regularne treningi do granic wytrzymałości to duże wyzwanie dla całego aparatu ruchu, którego częstym efektem jest ból stawów.

Leczenie bólu stawów — rozpoznanie problemu

Sztywność stawów po przebudzeniu, ból w biodrze podczas wykonywania ćwiczeń, kłucie w kolanie w trakcie chodzenia — problemy stawowe dają o sobie znać na wiele sposobów i utrudniają codzienne funkcjonowanie. Ból stawów najczęściej mija samoistnie i nie wymaga interwencji lekarza, jednak jeśli utrzymuje się dłużej niż kilka dni, towarzyszy mu obrzęk, zaczerwienienie czy ocieplenie stawu, konieczna jest wizyta u specjalisty. Aby skutecznie wyleczyć ból stawów, w pierwszym kroku należy go odpowiednio rozpoznać. Istotna będzie przede wszystkim wnikliwa rozmowa z lekarzem oraz wykonanie zleconych badań. Mogą to być zarówno badania laboratoryjne krwi z oznaczeniem OB oraz CRP, jak i badania obrazowe. W drugim przypadku najczęściej wykonuje się USG chorego stawu, RTG, rezonans magnetyczny, a także tomografię komputerową. Właściwie zdiagnozowany ból stawów to punkt wyjścia do zaplanowania postępowania farmakologicznego oraz fizjoterapeutycznego.

Leczenie bólu stawów — domowe sposoby

Ból stawów można leczyć domowymi sposobami. Najprostszym i zarazem skutecznym rozwiązaniem na zmniejszenie bolesności są okłady. Gdy w obrębie stawu występuje stan zapalany, ulgę przyniesie wykonanie zimnego kompresu, w roli którego sprawdzą się na przykład owinięte w ściereczkę lub przełożone do woreczka kostki lodu. Miejscowe przyłożenie takiego okładu zmniejszy ból stawów oraz pomoże zredukować obrzęk. Natomiast jeśli dolegliwościom nie towarzyszy stan zapalany, można przygotować ciepły kompres, na przykład w postaci termoforu. Domowa terapia ciepłem przyczyni się do lepszego ukrwienia tkanek i zmniejszenia odczuwanego bólu.

Leczenie bólu stawów — dieta bogata w witaminy

Jak było wcześniej wspomniane, w przypadku stawów istotna jest odpowiednia podaż witamin, dlatego należy szczególnie przyjrzeć się swojej diecie. Bogate w odpowiednie składniki odżywcze produkty pomogą uchronić przed stanami zapalanymi, a jeśli problemy już się pojawiły — mogą być wsparciem w procesie leczenia. Co służy stawom? Przede wszystkim dobry jakościowo nabiał. Białko stanowi budulec chrząstki stawowej, a twaróg, mleko czy jogurt jest jego pełnowartościowym źródłem. Oprócz nabiału należy postawić także na zboża i strączki, na przykład razowe pieczywo, otręby czy soczewicę. Codzienny jadłospis powinien również obfitować w źródła niezbędnych kwasów tłuszczowych, które znajdują się między innymi w rybach oraz oliwie. Pozostają jeszcze przyprawy, które charakteryzują się przeciwzapalnym działaniem. Należy do nich imbir, kurkuma czy na przykład czosnek.

Leczenie bólu stawów — suplementy

W zwalczaniu bólu stawów nieoceniona jest także suplementacja. Odpowiednie preparaty pomogą wzmocnić stawy, chrząstki czy więzadła, przyspieszą proces regeneracji po przebytych urazach, a także będą stanowić ochronę przed nadmiernym przeciążeniem. Co powinno znaleźć się w składzie suplementów, aby móc zaobserwować efekty?

Glukozamina

Pierwszym kluczowym składnikiem jest glukozamina. Stanowi ona naturalnym budulec związków występujących w chrząstce stawowej i chroni ją przed rozwojem stanów zapalnych. Zalecana dzienna dawka to 750-1500mg.

Wysokiej jakości glukozaminę kupisz tutaj

Chondroityna

Warto także zwrócić uwagę na chondroitynę, którą ciężko dostarczyć z pożywienia. Zapewnia ona stawom składników odżywczych i wpływa na ich właściwości mechaniczne. W przypadku suplementów jej źródłem są chrząstki z rekina lub bydła domowego.

Suplementy diety z chondroityną kupisz tutaj

Kolagen i kwas hialuronowy

W stawach znajduje się również kwas hialuronowy oraz kolagen, dlatego nie bez znaczenia będą preparaty wzbogacone o te dwa związki. Pierwszy odpowiada za elastyczność stawów, ścięgien oraz skóry, natomiast drugi jest podstawowym składnikiem mazi stawowej i chroni chrząstkę między innymi przed nadmiernym ścieraniem.

Duży wybór suplementów diety z kolagenem znajdziesz tutaj

MSM

Na funkcjonowanie aparatu ruchu pozytywnie wpływa także siarka organiczna. MSM to jeden z najczęściej występujących minerałów w ludzkim organizmie, a jego największe ilości odkładają się w kościach i mięśniach. Suplementacja siarką organiczną w dużym stopniu może przyczynić się do zmniejszenia bólu stawów, wzmocnienia tkanki łącznej oraz przyspieszenia procesów regeneracyjnych.

Wysokiej jakości siarkę organiczną kupisz tutaj

Zdrowe stawy to podstawa!

Zdrowe, wolne od bólu stawy to podstawa dobrej sprawności, dlatego tak ważne jest, aby dbać o ich kondycję. Przede wszystkim należy zapobiegać problemom, a jeśli już wystąpią — odpowiednio reagować.  

Artykuł Bóle stawów, przyczyny i leczenie pochodzi z serwisu Blog Świat Supli.